Bana
bana dair her şey 2- Vakit içimi dökme vaktidir. Sonsuzlukta sıkışıp kaldım zira. Her gün, zamanın yardımıyla bir önceki günden daha hızlı bitmekte. Ben bu kısır döngüde savruluyorum. Mutlu değilim. Nerede yanlış yapıyorum? Hızla ilerleyen ve gözünü kan bulamış sosyal dünyaya tamah etmediğim için mi ? Yoksa, Tamah etmediğim halde inancım uğruna bir şeyler yapamadığım, sesimi duyuramadığım için mi? Bilmiyorum. Diğer insanların bu kadar normal olması sinirimi bozuyor gerçekten. Hep yanlış zamanda yanlış şeyi düşünüyorlar. Okul oku, sev, mutlu ol, sağlığını kaybetmemek için çok çalış, öl. Dümdüz bencilce bir yaşam. Eğer gerçekten bir şeyler yapamayacaksak neden buradayız? Beni tanıyanlar tanımıyorlar aslında. Aslında, kimse kimseyi tanımıyor bu dünyada. Kendimizi tanımıyoruz ki başkasını tanıyalım. O yüzden kendim de dahil kimseye güvenmiyorum. Ben zamana teslim oldum artık. Savaşmıyorum. Savaşmayacağım da. Bencilce yaşamınızda size mutluluklar. ...

Yorumlar