Felsefik Bahisler

-



1. Yeryüzündeki çimler gökyüzüne baktığında kendi hayallerini, gökyüzündeki bulutlarda yeryüzüne baktığında kendi siluetlerini görüyor olamaz mı? Belki de aralarında ince ipten bir köprü vardır. Bu köprü ile yağmurlar ve karlar yağıp dünya beslenir. Çimler yukarı baktığında olmak istediği bulutları hep özlemle seyrederken, bulutlar da yerdeki çimlerin sakinliğini arzuluyordur...

2. Her ne zaman bir mekanın hayalini kuruyor ve oraya varıyorsak; aklımız varamadığımız diğer mekana eviriliyor ve bunu sonsuz bir döngü içerisinde sürdürüyor ta ki imtihan yurdunun son durağı olan mezara kadar...

3. İnsan yaşamı tıpkı suyun buharlaşması gibidir. Suyun altını ateşlersin yani insan dünyaya gözlerini açar. Su kaynayana kadar geçen sürede insan da yaşamının döngüsünü tamamlar. Her ne zaman su kaynama noktasına gelir, işte o zaman insan hayatının da sonu gelmiş olur ve artık su kaynayıp buharlaştığında; insan da tıpkı buhar gibi gökyüzüne doğru ebedi yurduna yolculuğa başlayarak su buharı gibi havada karışır.

4. İnsan ömrü, suyu bir sürahiden başka bir araza aktarmak gibidir. Sürahiyi eline alırsın ve suyu diğer kaba dökmeye başlarsın yani döktüğün bu su, ömür kavramı ile nitelendirilir. Bu sürahiyi çok dikersen su o kadar fazla akmaya başlayacaktır. İşte bu durumda hayatının çocukluk ve gençlik evresini oluşturur. Ne zaman bitmiş anlamazsın. Ama bu sürahiyi ne kadar çok dikersen bir yerde o su tıkanmaya başlayıp akmamaya başlayacaktır. İşte bu da ömrünün yaşlılık evresine geçtiğinin bir emaresidir. Artık sürahiye uyguladığın basınçtan ötürü su yavaş yavaş akmaya başlayacaktır. Bu durum tıpkı yaşlandığında metabolizmanın yavaşlaması gibidir. Daha sonra sürahide ki su bitecek yani ömür de bitmiş olacak. Peki sürahiden diğer kaba dökülen su ne renk ve ne kadarı kaba dökülmüş ne kadarı dışarıda kalmış? Bunu cevabını ahirette ki cevap anahtarında göreceksin. Su her zaman berraktır. Çünkü insan dünyaya temiz ve günahsız gelir. Eğer kaptaki su berraklığını korumuşsa bu dünya da ki sevap puanın fazladır. Ama o kaptaki su bulanıksa o zaman da günah puanın fazladır. Eğer dışarı dökülmüş ve kap dolmamışsa da yaptığın iyilikleri peşinden yaptığın günahlar silmiştir. En son kap teraziye konulur neresi ağır gelirse oraya yolculuk başlar. Suyumuzun berraklığını koruyabilmek dileğiyle...

Öznur Yüksel 


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Umutlarım Öldü

-
Resim
Bu bir Filistin faciası! Donuyor içimdeki buzlar, Eriyor umutlar kafatasımda, Az yaşanmışlıklar kayboluyor turab olmuş sokaklarda.  Bir bomba duruyor yanı başımda, Çocuk çığlığı karışıyor kanıma. Kanım! Kanım donuyor damarlarımda. Bir ışık arıyorum, Bir tohum. Bir tohum yeşermez mi betonlar arasında, Bir ses yetişmez mi kundaktakine, Bir umut ısıtmaz mı onca yüreği? Peki bir türkü, Bir türkü yakar mı tüm acıları? Hiç sanmam! Hesapsız yakalandık büyük faciaya, Belki de daha çok vicdansız! Başımız sağolsun, Umutlarım Öldü! Zeynep Albayoğlu
Devamı

İki Bin Çocukları

-
Resim
  Fanilik. Bir yerde dinledim, dünya için düş yeri diyordu. Gerçekten de öyle. Kontrolün kendimizde olduğuna inandığımız zamanlara gülüp geçiyorum şu an. Kim olabilecekleri tahmin edebilir ki şu düş yerinde?  Gelecek hep bir bulmaca. Çözmek istersen vakit kaybı. Ama bir bulmaca. Geçmiş ise pişmanlık caddesi. Girince çıkamıyorsun oradan. Şu an ise bir mavi kuş. Ya yakalayıp onunla ilgilenirsin ya da uçup gitmesine izin verirsin.  İlgilenirsen o kuş seni asla bırakmaz. Gelecek bulmacasını çözmeden sonucunu bulduğunu fark edersin. Yanındaki o mavi kuş sen onunla ilgilendikçe o kadar güzelleşir ki pişmanlık caddesine girmeyi aklına bile getirmezsin.  Ey nefs! sana diyorum. Bırak artık zaman ganimetini caddelere, sonucu olmayan bulmacalara harcamayı.  İnanıyorsan gerçekten bekle ve mavi kuşla ilgilen. Elinden geleni yap sonra tevekkül et. Seni yaradan , seni senden daha iyi biliyor. Bırak. Teslim ol.   Büyükler daha güzel söyledi. Mantıku’t Tayr dan: “...
Devamı

Emin Olamamak

-
Resim
  Kim bilir kaç kere sildim tekrar yazdım ilk cümleyi. Doğru kelimeyi bulup başlamak gerek cümleye diye düşündüm ilk. Düşünerek doğru kelimeyi bulmak için harcadığım vakit, harekete geçmeme engel oldu.   Sonra aslında önemli olanın bir cümleye başlamak olduğunu anladım. Sadece yazdım aklımdan geçenleri ve siz de okudunuz buraya kadar.   Hayatımda da hep böyle oldum ben. Korktum, kaçtım. Ya doğru değilse diye. Başlamaya bile tenezzül etmedim bazen. Güvenemedim. Emin olamadım. Arkası bir dolu pişmanlık..   Oysa sadece içinden gelenleri aktarmalı insan ki kaybetmesin o anı. Çünkü o an bir kere geliyor. İçi dışı bir olmalı insanın ve aynı zamanda her doğruyu her yerde söylememeli.   Zamanımız çok kısıtlı bu dünyada. Hepimiz bir görev için varız ayrıca. Doğruyu yaşarken temsil etmek. Ya da büyüklerin dediği gibi “ Halk içinde hakla olmak.” . O yüzden emin olamamakla vakit kaybetmemeli insan. Yapmak ve var olduğumuzu belli etmek için bizim zamana ihtiyacımız...
Devamı