Bir Küheylan Hikayesi
Zamanı durduralım küheylan.
Öylece akmadan durduralım.
Vakit telaşına girip de
Sakın arkana bakmayasın.
Bırak herkes olduğuyla kalsın.
Mesela güneş batarken kalsın.
Siyaha boyanmadan kalsın gökyüzü.
Rüzgarın savruluşuyla kalsın yaprak.
Yağmur taneleri havada asılsın.
Sadece biz bize kalalım.
Bir an gelsinde dehlizlere yol alalım.
Ucu görünmemiş avare boşluklara...
Sonra seninle karanlık vadilere koşalım.
Mesela sen adının güzelliğiyle coşsan.
Mesela yüreğimi ağzıma getirse koşman.
Mesela ürküt beni küheylan, yüreğimi.
Çığlıklarımı kalbinin naifliğinde dinle!
Sonra nallarının eşliğinde dansa kaldır beni.
Öyle bir coştur ki beni, unutalım zamanı.
Yığılmış hayat maceralarını...
Ah küheylan! Bırakma beni bir başıma.
Sonra doğmayacak güneşlere aldanıyorum.
Kayıp vahalara kapılıyorum.
Rukiye ÇITIRIK
Yorumlar